กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 190 พี่สองเข้ากรมช่างหลวงเล่นไม้
“พี่เสี่ยวหม่าน วงล้ออันนั้นส่งน้ำได้จริงๆ ด้วย!”
นั่วเป่าหมอบอยู่ข้างกังหันน้ำ ดวงตาสุกสกาวเป็นประกาย
เจียงเสี่ยวหม่านหน้าตาเต็มไปด้วยเศษไม้ กำลังนั่งยองๆ ไขควงไม้ตัวหนึ่งอยู่บนพื้น
“ส่งน้ำได้นับเป็นอะไรได้? ข้ายังสามารถทำให้มันรดน้ำแปลงนาเอง สีข้าวเอง และช่วยช้อนรองเท้าของเจ้าที่หล่นลงไปในร่องน้ำขึ้นมาเองได้ด้วย”
นั่วเป่าก้มหน้ามองรองเท้าของตนเอง
“นั่วเป่าไม่ได้ทำรองเท้าหล่นสักหน่อย”
“คราวที่แล้วใครกันที่วิ่งตามผีเสื้อแล้วหล่นลงไป?”
“โคลนต่างหากที่ทำให้นั่วเป่าหกล้ม”
เจียงสือโถวพยักหน้าอยู่ข้างๆ “ถูกต้อง เป็นความผิดของโคลน”