กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 185 สำนักศึกษาชิงสือเปิดเรียนแล้ว
“พวกเขายากแย่งภูเขากันหรือเจ้าคะ”
คำถามนี้ของนั่วเป่า ทำเอาภายในลานบ้านพลันเงียบสงบลงทันใด
โจวว่านเหนียน ตบโต๊ะลุกขึ้นยืน “ผู้ใดกล้า”
“ขุนนางใหญ่จากเมืองหลวงขอรับ” องครักษ์เอ่ยเสียงเบา “ฎีกาถูกส่งถึงพระพักตร์แล้ว”
เจียงชิงซาน สีหน้าเย็นชา “ของป่าพวกนี้ชาวบ้านเป็นคนเก็บมาทีละเข่ง เมล็ดพันธุ์ก็นั่วเป่านำทุกคนปลูกขึ้นมา น้ำพุวิญญาณยิ่งเป็นนางที่ช่วยเอาไว้ พวกเขาเอ่ยคำว่ายึดเข้าที่ว่าการคำเดียว คิดจะริบเอาไปเลยหรือ”
เสิ่นหลานจือ ตบดาบลงบนโต๊ะ
“หากพวกมันกล้ามา ข้าจะทำให้พวกมันรู้แจ้งว่าสิ่งใดคือการยึดเข้าที่ว่าการ”
ขุนนางตรวจราชการรีบเอ่ย “ฮูหยินกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดิน ท่านอย่าเพิ่งใจร้อนไป องค์ฮ่องเต้ยังมิได้ทรงอนุมัติฎีกาขอรับ”
“แต่พวกเขาหมายตาไว้แล้ว” เจียงเยี่ยนอัน เอ่ยปาก “เรื่องนี้มิอาจพึ่งพาเพียงฮ่องเต้ให้กดเรื่องไว้ ตราบใดที่หมู่บ้านชิงสือยังไม่มีกฎเกณฑ์ของตนเอง วันนี้พวกเขายกของป่าไปได้ วันหน้าก็ยกเมล็ดพันธุ์ไปได้ วันต่อ ๆ ไปก็ยังบอกได้ว่าทั้งหมู่บ้านเป็นของราชสำนัก”