กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 155 ก้อนนมน้อยถูกจับเข้าค่ายศัตรู
“นั่วเป่า!”
ยามเสิ่นหลานจือหันกลับไป ลูกสาวก็หายตัวไปเสียแล้ว
บนพื้นเหลือเพียงขนมน้ำตาลที่ตกอยู่ชิ้นหนึ่ง
“ค้นหา!”
เจียงชิงซานแผดเสียงคำราม พลันขึ้นสายธนูในบัดดล
พยัคฆ์ทมิฬโจนทะยานไปยังโคนกำแพงเมือง ฝูงหมาป่ากระจายกำลังค้นหาไปตามถนนหนทาง อินทรีทองกระพือปีกอันบาดเจ็บพุ่งขึ้นสู่กลางหาว ส่งเสียงร้องแหลมสูงโหยหวนออกมาไม่ขาดสาย
เสิ่นหลานจือเก็บขนมน้ำตาลขึ้นมา นิ้วมือสั่นเทาไปหมด
“ข้าดูแลนางไม่ดีเอง”
“ไม่ใช่ความผิดของเจ้า” เสียงของเจียงชิงซานเคร่งขรึมและทุ้มต่ำ “ศัตรูเตรียมการไว้แต่แรกแล้ว”