กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 136 พบกันที่ศาลเมืองหลวง
“หากอยากช่วยท่านแม่ของเจ้า ก็จงมายังส่วนลึกที่สุดของมหาภูผาสิบหมื่น”
ตัวอักษรสีแดงเลือดลอยอยู่บนใบไม้สีดำ เหมือนเพิ่งเขียนด้วยเลือดสด ๆ รอยอักษยังคงค่อย ๆ ไหลหยดลงด้านล่าง
เสิ่นหลานจือคว้าตัวนั่วเป่าเข้ามาอุ้มไว้ในอ้อมอกทันที “ไม่ไป!”
เจียงชิงซานน้าวสายธนูพาดลูก เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ผู้ใดกล้าแตะต้องฮูหยินและบุตรสาวของข้า ข้าจะเอาชีวิตผู้นั้นก่อน”
ลู่เฉินโจวยื่นมือไปหยิบใบไม้สีดำใบนั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสโดนหน้าใบ ใบไม้สีดำก็พลันส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง กลายเป็นเถ้าถ่านไปในชั่วตาเปล่า
จิ้งจอกขาวน้อยขนลุกชัน ส่งเสียงขู่รามต่ำใส่กองเถ้าถ่านไม่หยุด
ฉินปู้กุยย่อตัวลงบดเถ้าถ่านดู “ไม่ใช่ใบไม้ธรรมดา แต่เป็นวัตถุส่งสารที่หลอมขึ้นด้วยวิชาอาคมชั่วร้าย ด้านในซ่อนเครื่องหอมชักดวงจิตเอาไว้ หากนั่วเป่าสูดดมเข้าไปตอนเปิดแกะจดหมาย ภายในสามวันก็จะหลับใหลไม่ตื่น”
เสิ่นหลานจือใบหน้าซีดเผือด “พวกเขามุ่งเป้ามาที่นั่วเป่าหรือ”