กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 96 สรรพสัตว์ร่วมส่งทาง, บารมีของนั่วเป่าใหญ่ยิ่งนัก
“นั่วเป่าไปไม่ได้นะ!”
รถม้าเพิ่งจะเทียมเสร็จ ตรงทางเข้าหมู่บ้านพลันมีฝูงหมูป่าพุ่งกระโจนออกมา
ราชาหมูป่าตัวนำส่งเสียงฮึดฮัด ในปากคาบมันภูเขาพวงใหญ่ ด้านหลังมีลูกหมูป่าตามมาสิบกว่าตัว บนหลังยังผูกห่อเห็ด ห่อผลไม้แห้ง และห่อเกาลัดป่าเอาไว้
โจวว่านเหนียนขาอ่อน วูบเกือบจะคุกเข่าลง
“ท่านบรรพชนเอ๋ย! นี่มาส่งทางหรือมาตีหมู่บ้านกันแน่?”
เจียงสือโถวตาเป็นประกาย “เนื้อเยอะแยะเลย!”
ราชาหมูป่าถลึงตาใส่เขาทันที
นั่วเป่าตระกองกอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก แปลความด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ “หมูน้อยบอกว่า เนื้อไม่ได้ให้พี่สามกิน แต่เอาให้นั่วเป่ากินระหว่างทาง”
เจียงสือโถวน้อยใจ “ข้าแค่ดูก็เท่านั้น”