เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 92 ในเมืองหลวงก็มีคนจับตาดูนั่วเป่าเช่นกัน
“ฮูหยิน ของมาถึงแล้วเจ้าค่ะ”
ณเรือนหลังของจวนสกุลซูในเมืองหลวง ควันธูปไม้จันทน์หอมอบอวลเข้มข้น
หญิงชราสวมชุดสีน้ำเงินนางหนึ่งคุกเข่าลงกับพื้น สองมือประคองกล่องไม้สีดำใบหนึ่งไว้
พอกล่องเปิดออก ข้างในมีรากมันภูเขาขาวอวบอ้วนท่อนหนึ่งนอนอยู่ รอยหักยังคงติดความชื้นอยู่เล็กน้อย
ซูซื่อนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม ในมือหมุนลูกประคำ ทว่าดวงตากลับสว่างวาบขึ้นมาทันใด
“นี่คือต้นกล้าแม่พันธุ์จากหมู่บ้านชิงสือต้นนั้นหรือ”
หญิงชราเร่งกล่าว “เจ้าค่ะ ระหว่างทางต้องออกแรงไปบ้าง ทว่ารากวิญญาณที่สำคัญที่สุดถูกส่งมาถึงแล้ว ต่อให้ทางหมู่บ้านชิงสือจะตามต้นกล้ากลับไปได้ ก็ขาดปราณแห่งรากแก้วไปแล้วเจ้าค่ะ”
ซูซื่อยื่นมือหมายจะสัมผัส ปลายนิ้วเพิ่งจะเข้าใกล้ รากมันภูเขากลับสั่นสะท้านขึ้นมาฉับพลัน
เพียะ!