กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 26 ผึ้งป่าวิ่งไล่ต่อยคนชั่ว
“ในถ้ำพยัคฆ์มีคนหรือ”
เจียงชิงซานกระชับธนูในมือแน่น สีหน้าเคร่งเครียดลงทันตา
ฉินปู้กุยยิ่งไม่สนใจจะสั่งสอนนั่วเป่า เขาลุกขึ้นแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที “เฮยหู่ เจ้าพูดให้ชัดเจน ภายในนั้นมีคนกี่คน”
เฮยหู่ส่งเสียงคำรามแผ่วเบาออกมาคำหนึ่ง
นั่วเป่าเงี่ยหูฟังอย่างตั้งอกตั้งใจอยู่นาน ใบหน้าเล็ก ๆ ขมวดคิ้วยุ่งขึ้นทีละนิด
“แม่ทัพทมิฬบอกว่า ข้างในมีคนที่ตัวเหม็น ๆ สี่คน แล้วก็ยังมีหีบอีกตั้งเยอะแยะ ในหีบบรรจุของที่ส่องประกายระยิบระยับเอาไว้เจ้าค่ะ”
“ของส่องประกายหรือ” เจียงเยี่ยนอันเอ่ยถาม “เงินตำลึงหรือเปล่า”
นั่วเป่าสั่นหัว “ไม่รู้เจ้าค่ะ แม่ทัพทมิฬบอกว่าดมดูแล้วไม่ใช่เงินทอง แต่เป็นกลิ่นของท่านเปาเร่อ”
เท้าของฉินปู้กุยชะงักกึก