เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 376 ละครปาหี่ฉากหนึ่งจบลงเพียงเท่านี้
ต้องยอมรับเลยว่า บารมีบนตัวของเจียงหนานนั้นดูข่มขวัญคนได้จริง ๆ
ปกติแล้วจ้าวรั่วเฟินเคยชินกับการอาละวาดระราน หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เธอคงคร้านแม้แต่จะปรายตามองและไม่ยอมพูดจาด้วยเหตุผลสักครึ่งคำ ทว่าเจียงหนานอายุยังน้อยกลับสามารถค้ำจุนสตูดิโอขนาดใหญ่โตปานนี้ได้ เมื่อวานตอนเปิดทำการกระทั่งผู้นำระดับอำเภอยังเดินทางมาร่วมยินดี เรื่องนี้เล่าลือกันกระฉ่อนในหมู่บ้านตั้งนานแล้ว ในสายตาของจ้าวรั่วเฟิน นี่แหละคือความสามารถอันยอดเยี่ยม
ยามต้องเผชิญหน้ากับเจียงหนาน ลึก ๆ ในใจเธอย่อมมีความเกรงกลัวอยู่บ้าง จึงไม่กล้าพูดจาเหลวไหลไร้สาระพวกนั้นอีก แล้วเปลี่ยนน้ำเสียงมาเล่นบทน่าสงสารแทน
จ้าวรั่วเฟินสูดหายใจเข้าลึก ๆ แสร้งปาดน้ำตาที่ไม่ได้มีอยู่จริง พลางลากเสียงยาว