เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 328 กิ่งมะกอก
หลินซิ่วยาพยักหน้ารัว ๆ ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่หางตา ดวงตาและคิ้วระบายไปด้วยรอยยิ้ม
“ไอ้หยา ไม่ร้องแล้ว ไม่ร้อง ฉันดีใจน่ะ ดีใจจริง ๆ”
“ตอนนี้จ่านเผิงเฝ้าอยู่ในโรงเรือนสตรอว์เบอร์รีทั้งวัน ถึงจะยุ่งมาก แต่คนเราก็ร่าเริงขึ้นเยอะ พอกลับถึงบ้านก็พูดจามากขึ้นด้วย”
เธอเหลือบมองหวังมู่เกินที่อยู่ข้างกายแวบหนึ่งแล้วพูดปนหัวเราะ “เพียงแต่เรื่องการเพาะปลูกพวกนั้นที่เขาเล่า ฉันกับพ่อของเขาฟังไม่เข้าใจหรอก ได้แต่คอยพยักหน้าตามไปเรื่อย ๆ”
หวังมู่เกินฉีกยิ้มหัวเราะร่าอย่างเบิกบานใจ รอยย่นที่หางตาคลี่คลายออก
“เธอพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกแล้ว ที่ฟังไม่เข้าใจน่ะคือเธอ ฉันย่อมต้องฟังเข้าใจสิ ฉันทำไร่ทำนามาทั้งชีวิต มีหรือจะไม่เข้าใจ”
หลินซิ่วยาเอ่ยแซวเขาอย่างขบขัน “อย่ามาคุยโวหน่อยเลย ดูท่าทางคุณสิ ไม่เห็นจะเข้าใจจริงสักนิด”