เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 222 มอบให้เธอ
เฉินไป่นั่งตัวตรงอยู่ข้างกายเจียงหนาน สายตาจับจ้องไปยังผืนพัดในมือของเธอ
กาลเวลาคล้ายย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน แสงแดดยามลอดผ่านหน้าต่างไม้ไผ่ทอดประกายแสงวิบวับลงบนตอกไม้ไผ่ระหว่างนิ้วมือของเขา ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่นของไผ่เขียวและรสกร่อยจาง ๆ ของเหงื่อไคล
เขาขยับนิ้วมือเบา ๆ ราวกับเส้นไผ่อันอ่อนนุ่มยังคงอยู่ที่ปลายนิ้ว เวลานั้นคือช่วงปีที่ทักษะฝีมือของเขารุ่งโรจน์ถึงขีดสุด สองมือพลิ้วไหวเหนือโลกีย์ นิ้วทั้งสิบเคลื่อนไหวลื่นไหลประหนึ่งเมฆเหินน้ำไหล ยามผ่าเส้นตอกจักตอกเบามือไร้น้ำหนัก เส้นไผ่ที่บางเฉียบราวเส้นผมพันเกี่ยวเลี้ยวลดสลับสอดประสานอยู่ระหว่างนิ้วมือ ช้าเร็วตามใจนึก ถี่ห่างล้วนอยู่ในการควบคุม
อดีตอันแจ่มชัดตราตรึงเช่นนี้ถูกกาลเวลาฝังกลบไปเนิ่นนาน ไม่รู้ว่าเงียบสงบและถูกลืมเลือนอยู่ในก้นบึ้งหัวใจมากี่วสันต์สารทแล้ว