เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 208 สีพื้นขายหมด
เจียงหนานถือที่รองแก้วสานไม้ไผ่ลายธรรมชาติไว้ตรงหน้ากล้อง น้ำเสียงนุ่มนวล ค่อย ๆ เอ่ยบรรยายอย่างช้า ๆ
จังหวะนี้ควรมีเสียงปรบมือ หากไม่ใช่เพราะเจียงหนานกำลังไลฟ์สดอยู่ หยางจิ่งหรานคงเป็นผู้นำปรบมือไปแล้ว คำพูดนี้ดีเสียจนไม่อาจหาถ้อยคำใดมาเอ่ยชมได้จริง ๆ
ท่วงท่าของเธออ่อนหวานสง่างาม คิ้วและดวงตาแต้มรอยยิ้มบางเบา ป่าไผ่ด้านหลังเขียวขจีร่มรื่น คนขับเน้นกลิ่นอายไผ่ ไผ่สะท้อนท่วงท่าคน เผยให้เห็นกลิ่นอายหลุดพ้นจากโลกีย์อันสงบสุขุมและเรียบง่ายหมดจดอย่างกลมกลืน
น้ำเสียงของเธอคลอเคล้าไปกับสายลมชิงเฟิงในป่าไผ่ แว่วเข้าสู่โสตประสาทของทุกคนอย่างแผ่วเบา
ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงบลงในชั่วพริบตา ทุกคนต่างอดไม่ได้ที่จะอึ้งงันไป
ที่รองแก้วสานไม้ไผ่ลายธรรมชาติแสนธรรมดาชิ้นนี้ พอผ่านคำพูดของเจียงหนาน ระดับชั้นก็ยกระดับขึ้นในชั่วพริบตา ไม่รู้ว่ายกระดับความหรูหราขึ้นไปกี่ขั้นแล้ว