เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 46 ฉันเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นแบบนี้แหละ ผ่านไปกี่ปีก็ไม่หาย
หวังฟู่กุ้ยเป็นหัวหน้ากลุ่มชาวบ้านของหมู่บ้านพวกเขา หรือจะเรียกว่าหัวหน้าหน่วยก็ได้
หลายคนต่างพากันเรียกเขาว่าหัวหน้าหวัง
ตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มชาวบ้านนี้เป็นแค่เจ้าหน้าที่ระดับล่างสุดในหมู่บ้าน ไม่ใช่ข้าราชการด้วยซ้ำ เป็นแค่เจ้าหน้าที่ระดับขี้ปะติ๋ว ตามหลักแล้วย่อมไม่มีผลประโยชน์อะไรให้กอบโกย
แต่หวังฟู่กุ้ยคนนี้กลับเป็นคนเจ้าเล่ห์แสนกล เขาใช้อำนาจกระจิริดในมือได้อย่างรู้ช่องทางแจ่มแจ้งแท้จริง
ยามที่ชาวบ้านธรรมดามาทำเอกสารขอใบรับรองหรือยื่นคำร้องขออนุญาต เขาก็มักจะวางท่าเป็นขุนนางใหญ่โต คอยกลั่นแกล้งทั้งต่อหน้าและลับหลังเสมอ
หากคิดจะหาข้ออ้างไม่ยอมดำเนินการให้ สำหรับพวกเขามันง่ายดายยิ่งนัก พวกเขาเป็นคนจัดการเรื่อง ย่อมมีปากมีเสียงเหนือกว่าคุณอยู่แล้ว
ท้ายที่สุดก็ใช่ว่าจะไม่ยอมทำให้ เพียงแต่คอยปั่นหัวให้คุณวิ่งวุ่นไปมา ถ่วงเวลาได้ก็ถ่วง เรื่องง่าย ๆ เรื่องเดียวกลับทำให้กลายเป็นเรื่องซับซ้อนขึ้นมา
พอคุณทนไม่ไหว เอาของติดไม้ติดมือไปกำนัลวิ่งเต้นให้เขา เรื่องราวก็อาจจะจัดการง่ายขึ้นมาก