กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 43 นี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้เจียงหนานขอร้องเขาได้
ลุงอู๋พอรู้หนังสืออยู่บ้าง ทว่าอ่านได้ไม่หมด ช่องคอมเมนต์เลื่อนเร็วเกินไปจนสายตาเขาดูตามไม่ทัน
เจียงหนานบอกว่าทุกคนกำลังทักทายเขาอยู่ เขามองดูตัวเองในโทรศัพท์มือถือที่ยืนอยู่ข้างเจียงหนานแล้วเห็นว่าดูซอมซ่อมาก กลัวจะทำให้เจียงหนานต้องอับอาย จึงยื่นมือไปจัดทรงผม แล้วดึงเสื้อผ้าที่ซักจนยับย่นบนตัวลงมาแรง ๆ ให้มันดูเรียบขึ้น
เจียงหนานมองออกถึงความเคอะเขินของลุงอู๋ จึงยิ้มแล้วพูดกับเขาว่า
“ลุงอู๋ดูสิคะ ลุงขึ้นกล้องแล้วดูมีจิตวิญญาณมากเลย เพื่อน ๆ ในห้องไลฟ์ต่างก็ชมลุงกันทั้งนั้น”
เมื่อได้ยินคำนี้ ลุงอู๋ก็เผยรอยยิ้มขัดเขินออกมาราวกับเด็ก ปากก็คอยพูดไม่หยุดว่า
“ขอบคุณทุกคนครับ ขอบคุณทุกคนจริง ๆ”
ความซื่อบริสุทธิ์ที่สลักลึกอยู่ในกระดูกของลุงอู๋ ทำให้ผู้คนในห้องไลฟ์เกิดความรู้สึกดีเป็นอย่างยิ่ง
«ลุงอู๋เก่งกว่าฉันตั้งเยอะ อายุขนาดนี้ยังลงแปลงไปทำงานไหว ฉันเพิ่งจะยี่สิบกว่ายังไม่มีเรี่ยวแรงกระฉับกระเฉงเท่าลุงเลย»