เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 41 เธอให้ความหวังกับผู้คน
เฝิงเปียวฟังคำพูดของหวงเหวินฮั่นจนงุนงง นิ่งอึ้งไปสองสามวินาทีกว่าจะนึกออกว่าหวงเหวินฮั่นกำลังพูดถึงใคร
“พี่พูดถึงเธอเหรอ เด็กสาวหมู่บ้านซิ่วสุ่ยคนนั้นน่ะนะ เป็นไปได้ยังไงกัน” เฝิงเปียวไม่เชื่อแม้แต่น้อย “ผมเคยไปรับพัสดุให้เธอ เธอขายแค่พวกสบู่กับยาสีฟัน วันหนึ่งมีแค่ชิ้นสองชิ้นเท่านั้นแหละ”
เฝิงเปียวเอ่ยด้วยสีหน้ามั่นอกมั่นใจ “พี่หวง พี่คิดดูนะ ตอนนี้ที่ไหนก็มีสบู่กับยาสีฟันขาย ใครจะไปซื้อกับเธอกัน พี่ต้องเข้าใจผิดแน่ ๆ เลย”
แววตาของหวงเหวินฮั่นเปี่ยมไปด้วยความโทสะ “เข้าใจผิดเหรอ เป็นไปได้ยังไง! ฉันแน่ใจว่าหานเจิ้งกังไปรับของของเธอนั่นแหละ!”
เมื่อเช้านี้หวงเหวินฮั่นแอบขับรถตามหานเจิ้งกังไป เพื่อดูว่าอีกฝ่ายไปรับพัสดุที่ไหนกันแน่
ถ้าหานเจิ้งกังแย่งลูกค้าของเขาไปเปิดกิจการเองจริง ๆ ละก็ เขาย่อมต้องไปเอาเรื่องขอคำชี้แจงจากหานเจิ้งกังให้รู้แล้วรู้รอด
หานเจิ้งกังไปที่หมู่บ้านซิ่วสุ่ย
หมู่บ้านเล็ก ๆ อันห่างไกลความเจริญ
หวงเหวินฮั่นค่อยโล่งใจ หมู่บ้านซิ่วสุ่ยนี้เขาไม่เคยมาเยือนเลยสักครั้ง