ตอนที่ 37 พวกคุณมีเท่าไหร่ฉันเอาหมด แต่เงินให้ได้แค่ครึ่งเดียวก่อน

ตอนที่ 37 พวกคุณมีเท่าไหร่ฉันเอาหมด แต่เงินให้ได้แค่ครึ่งเดียวก่อน

นานทีปีหนยายหวังถึงจะได้เชิดหน้าชูตาขนาดนี้

ในโถงกลางบ้านมีคนนั่งอยู่ไม่น้อย

ชาวบ้านหลายครัวเรือนพากันมานั่งในบ้านที่มีเพียงสี่ฝาผนังว่างเปล่าของยายหวัง ต่างเค้นสมองคิดหาคำพูดมาตีสนิทประจบเอาใจเธอ

ลูกสะใภ้ตระกูลจางคนที่ปากหวานช่างพูดช่างเจรจาที่สุดในหมู่บ้านมีสีหน้าประจบประแจงเต็มเปี่ยม

“ป้าหวัง บ้านช่องของป้าเนี่ยเก็บกวาดได้เรียบร้อยสะอาดสะอ้านจริง ๆ เลยนะคะ ดีกว่าบ้านพวกเราตั้งเยอะ”

ยายหวังยิ้มจนหน้าบานเป็นกระด้ง

“มันแน่อยู่แล้ว สมัยสาว ๆ ฉันเป็นคนขยัน เรื่องแรกที่ทำหลังตื่นนอนทุกวันก็คือกวาดตามซอกตามมุมในบ้านให้ทั่วรอบหนึ่ง แล้วก็เช็ดโต๊ะอีกรอบ คนแก่วัยฉันที่รักความสะอาดขนาดนี้ ในหมู่บ้านหาคนที่สองไม่ได้หรอก”

ลูกสะใภ้ตระกูลจางชำเลืองมองผ้าขี้ริ้วบนโต๊ะที่สกปรกจนมองไม่ออกว่าเดิมเป็นสีอะไร ก็รู้สึกคลื่นไส้พะอืดพะอมขึ้นมาทันที

เธอฝืนเค้นรอยยิ้มออกมา