กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 8 ของฉันนี่เรียกว่ารู้คุณทดแทนคุณ
หวงเหวินฮั่นเห็นเฝิงเปียวเรียกตน จึงสั่งความเด็กหนุ่มที่กำลังนั่งยอง ๆ แพ็กของอยู่บนพื้น “เสี่ยวหาน วางมือแป๊บหนึ่ง ช่วยหญิงสาวคนนี้ส่งพัสดุก่อน”
เด็กหนุ่มขานรับหนึ่งคำแล้วลุกขึ้นมาจากกองพัสดุ อายุยังน้อย เครื่องหน้าแลดูไร้เดียงสานัก
หวงเหวินฮั่นเดินออกไป เฝิงเปียวก็ยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง ทั้งสองคนเริ่มสูบบุหรี่อยู่ริมถนน
หวงเหวินฮั่นแปลกใจ “เปียวจื่อ นายเรียกฉันออกมาทำไม ไม่เห็นเหรอว่าในร้านฉันมีคนมาน่ะ”
ปกติแล้วเฝิงเปียวเป็นคนฉลาดแกมโกง เอาตัวรอดเก่งที่สุด การที่เรียกหวงเหวินฮั่นออกมาในจังหวะนี้ คาดว่าคงมีเจตนาอะไรบางอย่าง
หวงเหวินฮั่นรู้ดี ถึงได้ยอมเดินตามออกมา
เฝิงเปียวพ่นควันบุหรี่พลางยิ้ม “พี่หวง ขอบคุณผมเถอะน่า”
หวงเหวินฮั่นยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่