เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 ผู้รู้กาลเทศะย่อมเป็นยอดคน
แนวไม้บริเวณชายป่าเริ่มโปร่งขึ้น กลิ่นอายประหลาดลอยอบอวลอยู่ในอากาศ คณะทูตจากเผ่าซาจีในที่สุดก็มาถึงบริเวณใกล้ค่ายทัพจอมมาร
เมื่อยืนอยู่ตรงขอบป่า ซีอาค่อย ๆ ดึงฮู้ดของผ้าคลุมพายุลง เผยให้เห็นเกล็ดสีแทนอ่อนปนทองกับดวงตาเรียวยาวสีอำพัน
เธอหรี่ตา มองไปยังเบื้องหน้าไกล ๆ แล้วพึมพำเสียงเบา
“ในที่สุดก็มาถึงแล้ว”
เนมะยืนนิ่งอยู่ข้างหลังซีอา ราวกับรูปสลักสีเทาน้ำตาล ดวงตาสีเขียวเข้มฉายแววเย็นชาและระแวดระวัง
เกล็ดของเธอเปลี่ยนสีอย่างละเอียดตามสภาพแวดล้อม ทำให้เธอที่ยืนอยู่ในเงามืดแทบกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับต้นไม้รอบข้าง
ขณะนี้สายตาของเธอจับจ้องเหล่าทหารโครงกระดูกและผีดิบที่กำลังวุ่นวายอยู่เบื้องหน้า น้ำเสียงทุ้มแหบเจือความหวาดหวั่นอยู่เล็กน้อย
“พวกนี้เป็น ‘ผู้ไม่หลับใหล’ ทั้งหมดเลย เรา...ต้องร่วมมือกับพวกเขาจริง ๆ หรือ?”
ผู้ไม่หลับใหลที่ว่านั้นก็คืออันเดด