เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 ท่านจอมมาร ถูกยกขึ้นโต๊ะแล้ว!
ก่อนตะวันลับฟ้า คฤหาสน์เจ้าเมืองแห่งป้อมปราการสายลมทมิฬเงียบสงบและอบอุ่น ห้องหนังสือที่ตกแต่งอย่างประณีตในกลิ่นอายโบราณมีเปลวไฟในเตาผิงเต้นระริก ส่งเสียงแตกเปรี๊ยะเป็นครั้งคราว แสงไฟส่องกระทบใบหน้าด้านข้างอันหล่อเหลาของชายหนุ่ม
หลัวเหยียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เถาสีม่วงอันสง่างาม สีหน้าเคร่งขรึมขณะตั้งใจตรวจเอกสารในมือ เชิงเทียนเงินตรงมุมโต๊ะส่องแสงวูบไหว คล้ายเสาโคมผลึกเวทสูงตระหง่านที่อยู่ไกลออกไปนอกหน้าต่าง ซึ่งส่องสว่างให้ปล่องควันและเตาหลอมของป้อมปราการสายลมทมิฬที่ไม่เคยหยุดทำงาน
โยวโยวลอยอยู่ในห้องอย่างสงบ พยายามไม่ส่งเสียงแม้แต่นิดเดียว เพราะกลัวจะรบกวนความคิดของท่านจอมมาร
แม้ท่านจอมมารจะไม่ได้ยุ่งอยู่บ่อยนัก แต่ตอนนี้เป็นเวลาทำงานของเขาพอดี
ราวสามเดือนก่อน ตอนเพิ่งมาถึงป้อมปราการสายลมทมิฬ หลัวเหยียนวางแผนสร้างทางรถไฟเชื่อมป้อมปราการสายลมทมิฬกับสันเขาหินเทา เพื่อขนแร่จากที่นั่นไปยังโรงงานปืนใหญ่ผลึกเวทโดยตรง ลดต้นทุนการขนส่ง
นี่เป็นวิธีที่ประหยัดที่สุด
นอกจากจะลดต้นทุนการผลิตของโรงงานปืนใหญ่ผลึกเวทแล้ว ยังช่วยเสริมโครงสร้างพื้นฐานของป้อมปราการสายลมทมิฬ และเพิ่มความพร้อมด้านอุปกรณ์สำหรับพัฒนาอุตสาหกรรมอื่น ๆ ด้วย
แต่ตอนนั้นเขากำลังมีเรื่องขัดแย้งกับตระกูลดรากอน เพราะผู้อาวุโสแซ็กโครคอยขัดขวาง เขาจึงหาเวลามาผลักดันเรื่องนี้ไม่ได้เสียที โครงการรถไฟจึงถูกพักไว้เช่นนั้น