เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 ใช่แล้ว ท่านจอมมาร
หน้าทางเข้าอาคารสภา คาริสแมนกอดลังไม้ที่อัดแน่นไปด้วยเอกสารไว้ สีหน้าห่อเหี่ยวราวกับเพิ่งถูกชีวิตเตะเข้าให้เต็มแรง
เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ชีวิตของเขายังราบรื่นไร้ปัญหา แม้จะเป็นเพียงพนักงานตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครสนใจ แต่อย่างน้อยก็ได้คลุกคลีกับผู้มีอำนาจตัวจริง การได้ฟังเหล่าสมาชิกสภาและข้าราชการพูดคุยกันทุกวัน ทำให้เขารู้สึกราวกับตัวเองเป็นเจ้าของนรกแห่งนี้
ชีวิตแบบนี้น่าจะดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเขาถูกหัวหน้าดุด่าเสียยกใหญ่เพียงเพราะก้าวเท้าซ้ายเข้าประตูก่อน จากนั้นหัวหน้าก็ขุดเรื่องเก่าเมื่อเดือนก่อนขึ้นมาจัดการลงโทษเขาไปด้วย สั่งให้เขาไสหัวไปคัดเอกสารที่สถานฌาปนกิจชานเมืองด้วยลายมือ และจะกลับมาได้ก็ต่อเมื่อคัดเสร็จ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือการกลั่นแกล้งอย่างโจ่งแจ้ง
แต่ถึงเขาจะร้องเรียน ก็ไม่มีใครสนใจ
ช่วงนี้นครมารไม่ค่อยสงบสุข พอถึงเวลาแบบนี้ ทุกคนก็ยิ่งระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ เรื่องไหนไม่จำเป็นก็ไม่ทำ คนไหนไม่จำเป็นต้องล่วงเกินก็ไม่ล่วงเกิน
คาริสแมนรู้แก่ใจว่า ปีศาจสยองขวัญหน้าตาดุดันตนนั้นไม่ได้หาเรื่องเขาเพราะเขาก้าวเท้าข้างไหนเข้าประตู แต่เป็นเพราะข่าวเก่าชิ้นหนึ่งเมื่อสองเดือนก่อนต่างหาก
ตอนนั้นเขาก็แค่ใจร้อนชั่ววูบ เผลอเล่าทุกอย่างที่รู้ให้กับนักข่าวซัคคิวบัสชื่อไอซาเบล ผลคือถ้อยคำที่ว่า ‘เจ้าหน้าที่ปีศาจฝันผู้ไม่ประสงค์ออกนาม’ ปรากฏอยู่ในหนังสือพิมพ์ ถึงจะไม่ได้ระบุชื่อจริง แต่ก็แทบไม่ต่างจากเปิดเผยชื่อแล้ว