เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 พ่อกับลูก
ย้อนเวลากลับไปตอนที่การต่อสู้เพิ่งทวีความดุเดือดถึงขีดสุด—
วิหารโลหิตเพิ่งกางออก ฟ้าดินก็แปรเปลี่ยนฉับพลัน อากาศเหนือป้อมเฮยเฟิงราวกับถูกย้อมเป็นสีแดงเข้ม เลือดทั่วทั้งเขตเมืองเหมือนกำลังไหลไปรวมกันยังแท่นบูชาที่มองไม่เห็น ก่อเกิดเป็นอาณาเขตสีแดงฉานแห่งนี้!
ผู้เล่นที่อยู่ไกลออกไปเบิกตากว้าง เดิมทีพวกเขากำลังคึกคัก เตรียมพุ่งเข้าสู่สนามรบ แต่ตอนนี้ต่างหยุดฝีเท้า สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงคล้ายจะถามว่า ‘พวกเรามาผิดดันหรือเปล่า’
โครงกระดูกจอมเวทในชุดคลุมดำ มือถือไม้เท้าอันเดด จ้องมองเมฆสีเลือดที่ปั่นป่วนอยู่ไกลๆ ไม้เท้าในมือสั่นเล็กน้อย โครงกระดูกส่งเสียงกึกกักอย่างไม่สบายใจ
ครู่ใหญ่ต่อมา เขาก็เอ่ยอย่างทอดถอนใจ
“...แม่งเอ๊ย สองคนนั้นสู้กันจนวิถีแห่งมหามรรคยังถูกลบล้าง แล้วเมื่อกี้พวกเรายังกล้าพุ่งเข้าไปอีกเหรอ?”
ยังดีที่อาชีพของเขาคือผู้ช่วยนักบวช เขาไม่ได้ลงมือเอง แต่เรียกลูกสมุนมาสังเวยชีวิตแทนตน
ข้างๆ ผู้เล่นเผ่ากิ้งก่าที่มีเกล็ดสีเขียวชอุ่มขึ้นเต็มตัวและสะพายคันธนูยักษ์ไว้ด้านหลังแลบลิ้นเรียวยาว พลางเอ่ยชื่นชมจากใจ
“จุ๊ๆ ฉากนี้ถ้าเอาไปทำเป็นตัวอย่าง CG โปรโมตเกม รับรองหลอกผู้เล่นทั้งเว็บให้เข้ามาได้แน่”