เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 หนึ่งชื่อก้องกังวานในมุมอับที่ไร้คนเหลียวแล
นครมาร อาคารคณะรัฐมนตรี สำนักงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม
แสงไฟเปลวเพลิงมารทอดเงาลงบนผนัง โต๊ะเขียนหนังสือที่ทำจากหินออบซิเดียนตั้งตระหง่านอย่างมั่นคงอยู่กลางห้อง แผ่ซ่านความน่าเกรงขามที่ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูด
อาร์ทแลน เฮเฟส สมาชิกสภาเผ่าอัคนีในชุดทางการเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า ทับทิมบนปกเสื้อของเขาเปล่งแสงไฟจางๆ เสียงส้นรองเท้าหนังนุ่มเหยียบลงบนพื้นนั้นเบาหวิวและมั่นคง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยสันเหลี่ยมนั้นถูกปกคลุมด้วยลวดลายดุจเปลวเพลิง รูม่านตาสะท้อนแสงสว่างอันร้อนแรงดั่งลาวา ภายใต้แสงไฟสลัวในห้อง ร่างของเขาราวกับภูเขาไฟที่สงบนิ่ง
หลังโต๊ะเขียนหนังสือ เจ้าชายซีซาร์ โคลิน ในเครื่องแบบทหารสีดำนั่งอยู่อย่างเงียบเชียบ ดวงตาที่เปี่ยมด้วยอำนาจโดยไม่ต้องเค้นแสดงความโกรธกวาดมองผู้มาเยือน ก่อนจะกลับไปพลิกอ่านเอกสารในมือต่อ
กิริยาของเขาเยือกเย็นและไม่รีบร้อน ท่าทีสงบนิ่ง แม้จะเป็นใบหน้าของมนุษย์ แต่แรงกดดันกลับเหนือกว่าสมาชิกสภาเผ่าอัคนีตรงหน้าโดยสิ้นเชิง ราวกับเทือกเขาที่ทอดยาวไม่มีวันสิ้นสุด
ในฐานะผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเทพ หนึ่งในผู้ใช้อำนาจแทนองค์บาเอลในโลกมนุษย์ และเป็นหนึ่งในหกสมาชิกคณะรัฐมนตรี ไม่ว่าจะเป็นพลังหรืออำนาจ เขาก็ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของนรก
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับสมาชิกสภาเฮเฟสที่อ่อนแอกว่าตน เขากลับไม่ได้วางท่าสูงส่งเหมือนปีศาจระดับเหล็กกล้าเก้าส่วนที่มองปีศาจทั่วไป กลับกันเขายังดูเข้าถึงง่ายอย่างยิ่ง