เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ความมุ่งมั่นของคามู ดรากอน
ที่ใดมีผู้คน ที่นั่นย่อมมีวงการยุทธภพ ที่ใดมีก็อบลิน ที่นั่นก็ย่อมมีวงการของก็อบลินเช่นกัน
จอมมารอาจกำหนดระเบียบของชนชั้นสูงในป้อมเฮยเฟิงได้ แต่ระเบียบของชนชั้นล่างกลับเป็นเหมือนกล่องดำสำหรับท่านผู้นั้น... เพราะยิ่งคนตัวสูงเท่าไร ก็ยิ่งมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ใต้เท้าตัวเอง นี่เป็นกฎเหล็กที่ใช้ได้ทุกแห่งหน และเป็นสุภาษิตที่บรรพบุรุษก็อบลินถ่ายทอดกันมา
สนิกดำรงตำแหน่งหัวหน้าได้ไม่ถึงสองวัน แต่กลับเข้าใจงานของตัวเองอย่างลึกซึ้ง
เขารู้ดีว่าที่ท่านจอมมารเลือกเขา ไม่ใช่เพราะเห็นว่าเขามีฝีมือการต่อสู้ เพราะเขาไม่มีสิ่งนั้นเลย
แต่ในทางกลับกัน เพราะไม่มีพลังต่อสู้ เขาจึงฝึกฝนทักษะเอาตัวรอดในซอกหลืบ และสามารถเดินลัดเลาะไปทั่วชุมชนก็อบลินอันคับแคบแออัดได้อย่างคล่องแคล่ว
เพียงคืนเดียว เขาก็ร่วมมือกับลูกสมุนที่ซื้อใจด้วยเบียร์ คอยจับตาดูก็อบลินที่มีท่าทีผิดปกติเหล่านั้นอย่างใกล้ชิด
หากพวกนั้นเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย เขารับรองได้ว่าจะไม่มีทางหลุดรอดสายตาเขาไป
เมื่อราตรีค่อย ๆ มาเยือนอย่างเงียบเชียบ ป้อมเฮยเฟิงก็เริ่มจมสู่ห้วงนิทรา บนถนนมีเพียงเสียงคร่ำครวญกับด่าทอไร้ความหมายของคนแคระนรก และเสียงหนูวิ่งผ่านท่อระบายน้ำ
ใต้ธารเหล็กหลอมอันร้อนระอุ กระแสใต้น้ำที่มองไม่เห็นสองสายได้บรรจบกันอย่างเงียบงัน