กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 กลับสู่นครมารอีกครั้ง
ในคุกใต้ดินของมหาสุสาน มีเสียงฮึดฮัดดังไม่ขาดสาย สลับกับเสียงอาวุธแหวกอากาศเป็นครั้งคราว
“ขยับให้ไวหน่อย! พวกหมูโง่เอ๊ย พวกเจ้าลอบเร้นกันแบบนี้หรือไง?”
“โง่จนตายไปเลยไป!”
“จงจมจิตสำนึกลงสู่ความมืด ไม่ต้องท่องคาถา สัมผัสการไหลเวียนของลมหายใจ แล้วจินตนาการว่าตัวเองเป็นหนู!”
“บ้าเอ๊ย… ฉันหิวน้ำแล้ว ไปเอาน้ำมาให้หน่อย”
ทหารโครงกระดูกรีบวิ่งออกไปนอกประตูโดยไม่ปริปากบ่นแม้แต่น้อย แถมยังดูเต็มใจเสียด้วย
คริสใช้มือพัดคลายร้อน นั่งลงบนม้านั่งหินอย่างไม่แยแส ท่าทางเหมือนนักเลงหญิงเต็มตัว
ที่จริงไม่ต้องทำเหมือนด้วยซ้ำ
พวกดาบโค้งสีเงินที่มีชื่อฉาวโฉ่ก็เป็นคนแบบนี้กันทั้งนั้นไม่ใช่หรือ?