เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ยุ้งฉางของมหาสุสาน
วังจอมมาร ณ โถงเข้าเฝ้าอันโอ่อ่าและน่าเกรงขาม
โยวโยวที่ลอยอยู่ข้างหลัวเหยียนฟังนายอำเภอแอดเลอร์สวดภาวนาด้วยความศรัทธาจบ ก็อดเอ่ยความเห็นเบาๆ ไม่ได้
“น่าสงสารจังเลยนะเนี่ย”
หลัวเหยียนรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองซิลเวอร์ไพน์มานานแล้ว จึงไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ
พอได้ยินเสียงโยวโยว เขาก็ยิ้มบางๆ แล้วพูดขึ้นเรียบๆ
“ไม่อย่างนั้นล่ะ เธอคิดว่าฉันไปทำการกุศลหรือไง?”
ตั้งแต่ตอนที่เขาซื้อโรงแรมของอันดอร์ จนถึงตอนที่นั่งเรือจากไป ทุกอย่างล้วนเป็นแผนที่เขาวางไว้อย่างรอบคอบ
ไม่ว่าจะเป็นไอลีน แคมป์เบลล์ หรือเอ็ดเวิร์ด แคมป์เบลล์ หรือแม้กระทั่งตระกูลอันเดส... ไปจนถึงคนขับรถม้าที่ชื่อพังก์ ทุกคนต่างก็เป็นตัวหมากบนกระดานนี้ ไม่ว่าพวกเขาจะรู้ตัวถึงสถานการณ์ของตนเองหรือไม่ก็ตาม
จนถึงตอนนี้ ทุกสิ่งล้วนดำเนินไปในทิศทางที่หลัวเหยียนคาดการณ์ไว้ หรือกระทั่งรวดเร็วกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก