เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 204 บารอนผู้ไม่รู้จักประมาณตน
การต่อสู้นอกเมืองเป่ยเฟิงกินเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ ช่วงครึ่งชั่วโมงสุดท้ายแทบเรียกว่าการต่อสู้ไม่ได้เลย
กว่าบารอนเกสจะได้สติ แก้มทั้งสองข้างก็เขียวช้ำ ราวกับถูกผึ้งต่อยมา แต่เขากลับจำไม่ได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
“จงขอบคุณความเมตตาของท่านจอมมารเสียเถอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อน พวกเราคงเสียบเจ้าไว้บนเสาธงเหมือนที่พวกเจ้าเคยทำกับพวกเรา”
อิมป์ตัวเล็กที่สูงไม่ถึงแขนของเขาหัวเราะคิกคักใส่ แววตาอำมหิตนั่นทำให้เขาขาสั่น หลังเย็นวาบ
แน่นอนว่าเหตุผลส่วนหนึ่งก็เพราะความหนาวด้วย
โชคดีที่อิมป์พวกนั้นไม่ได้ปล่อยให้เขาอยู่กลางหิมะนานนัก ไม่นานก็ใช้เชือกลากเขาซึ่งถูกมัดแขนไว้เข้าไปในค่ายใต้เขาเป่ยเฟิง
แต่เมื่อก้าวผ่านประตูเมือง สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับผิดจากที่เขาคาดไว้
ที่นี่ไม่ใช่สถานที่มืดมนอย่างที่จินตนาการ ไม่มีทั้งราวฟอกหนังที่แขวนหนังมนุษย์ไว้ หรือเจดีย์ที่ก่อจากกระดูกคน
ตรงกันข้าม ถนนหนทางสะอาดและกว้างขวาง พื้นปูด้วยแผ่นหินที่ตัดเรียบเป็นระเบียบ สองข้างทางยังมีเสาโคมเหล็กหล่อเรียงราย