เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 การเตรียมการมุ่งสู่นครอสนี
ภายนอกวังจอมมาร บาทหลวงแมตต์นั่งรอบนม้านั่งหิน ไม่นานก็เห็นสาวกในชุดคลุมยาวผู้หนึ่งเดินตรงเข้ามาหา
“โปรดตามข้ามาเถิด คุณแมตต์” เสียงแหบพร่าลอยออกมาจากใต้เงาของฮู้ด คล้ายเสียงกระซิบพึมพำในนรก
น้ำเสียงที่ดูลับๆ ล่อๆ เช่นนั้น หากเป็นคนอื่นได้ยินคงยากที่จะไม่รู้สึกสั่นสะท้าน ทว่าเมื่อเข้าหูของแมตต์กลับเป็นความรู้สึกที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ราวกับได้กลับบ้าน
เพราะอย่างไรเขาก็ไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นกูล
เพียงเพื่อมหาภารกิจของท่านจอมมาร เขาจึงจำต้องแฝงตัวอยู่ในโลกมนุษย์ และอยู่มาเกือบครึ่งปีแล้ว
“ครับ”
แมตต์พยักหน้าเล็กน้อย เดินตามหลังสาวก ก้าวเท้าผ่านทางเดินยาวเหยียดมาจนถึงหน้าซุ้มประตูโค้งขนาดยักษ์
ซุ้มประตูใหญ่โตนั้นตั้งตระหง่านอยู่ส่วนลึกของถ้ำ กรอบประตูที่แกะสลักจากหินออบซิเดียนฝังลวดลายประณีตวิจิตร คล้ายทางเข้าสู่ห้วงเหว และคล้ายปากที่อ้ากว้างของสัตว์ร้ายแห่งอเวจี
เมื่อข้ามผ่านซุ้มประตู เขาก็ก้าวเข้าสู่โถงใหญ่ ภาพเบื้องหน้าพลันเปิดกว้าง