เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 รางวัลจากท่านจอมมาร
(คูตู๋ซู)
ซาโนเดิมทีคิดว่าหลังจากหลัวเหยียนเห็นเขาแล้ว ต่อให้ไม่รู้สึกกระอักกระอ่วน ก็ต้องมีความประหม่าอยู่บ้าง อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนที่ถูกหลอกให้มาที่นี่
แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ ท่านจอมมารหน้าหนาเสียยิ่งกว่าที่คิด แถมยังไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอะไรผิด?
หลัวเหยียนมองซาโนที่ดูเหมือนกำลังอึ้ง แล้วยิ้มก่อนถามว่า
“เป็นอย่างไรบ้าง ชีวิตที่นี่คุ้นเคยแล้วหรือยัง?”
“ก็พอได้ครับ……” ซาโนกลืนน้ำลายแล้วตอบตามตรง “สภาพแวดล้อมที่นี่ไม่ได้แย่ไปกว่านรกเท่าไหร่ แค่ลมแรงกว่า แล้วท้องฟ้าก็ดูขุ่นมัวกว่า”
หลัวเหยียนพยักหน้าแล้วถอนหายใจเบาๆ กล่าวว่า
“นั่นเป็นปัญหาจริงๆ ดาวเคราะห์ดวงนี้ถูกพวกชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่เดิมทำลายจนย่อยยับไปเกือบหมดแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงพื้นที่เสื่อมโทรมผืนนี้ ทรัพยากรในการดำรงชีวิตพื้นฐานที่สุดที่นี่ยังไม่สามารถผลิตเองได้ อาหารกับน้ำยังต้องขนมาจากมหาสุสาน ข้าเองยังอดแปลกใจไม่ได้เลยว่าพวกมอนสเตอร์ท้องถิ่นเหล่านี้รอดชีวิตกันมาได้อย่างไร”
คำพูดนี้แทงใจซาโนพอดี เขาไม่เข้าใจเลยว่าพื้นที่เสื่อมโทรมผืนนี้มีประโยชน์อะไร หรือจะมาเฝ้าอยู่ที่นี่ทำไม