เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 วิเวียน โคลิน
สถาบันปีศาจชั้นสูงแห่งนครมาร วิเวียนที่กำลังนั่งเรียนอยู่มีสีหน้าเหม่อลอยอย่างเห็นได้ชัด
นับตั้งแต่ก้าวเข้ามานั่งในห้องเรียน สายตาของเธอก็เอาแต่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดเวลา แม้แต่กระดาษโน้ตแผ่นเล็กที่เพื่อนโต๊ะข้างๆ โยนมาให้ เธอก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น
หลังผ่านการพักผ่อนมาหนึ่งคืน บาดแผลบนร่างกายของเธอก็ฟื้นตัวกลับมาได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว
ด้านหนึ่งเป็นเพราะพลังฟื้นฟูของเผ่าโลหิตนั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง และอีกด้านหนึ่งก็เป็นเพราะพี่ชายคนโตของเธอยั้งมือไว้จริงๆ ไม่ได้ลงมือถึงตาย
ทว่า บาดแผลทางกายนั้นฟื้นฟูได้ง่าย แต่บาดแผลทางจิตใจหากคิดจะเยียวยากลับไม่ได้เรียบง่ายถึงเพียงนั้น
นั่นไม่ได้เกิดจากพี่ชายคนโตของเธอทั้งหมด
ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่มาจากความเสียใจและความรู้สึกผิดลึกๆ ในใจของเธอเองหลังจากที่เริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้
ไม่ใช่แค่โดนความโกรธครอบงำจนหน้ามืดตามัว
เธอยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตนเองเป็นฝ่ายวิ่งโร่ไปเป็นเบี้ยให้ตระกูลดรากอนใช้งานถึงที่