เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 หลานชายและคุณปู่
ท่านเจ้าชายโคลินงั้นรึ?!
ไหล่ของหลัวเหยียนแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อย แม้แต่รูม่านตายังดูเหม่อลอยไปชั่วขณะ... ทว่าสีหน้าที่ไม่เป็นธรรมชาตินั้นก็กลับสู่สภาพปกติในเวลาอันรวดเร็ว
พูดตามตรง เขายังไม่สามารถย่อยข้อมูลที่วิเวียนนำมาบอกได้หมด ถึงแม้ปฏิกิริยาหลายอย่างของนักบวชเจฟฟรีย์จะทำให้เขาพอเดาได้ว่าพ่อของเขาอาจเป็นแวมไพร์ แต่ก็นึกไม่ถึงว่าคนผู้นั้นจะเป็นสายเลือดตรงของตระกูลโคลิน
และที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่า คือปู่ของเขา... ตามทฤษฎีแล้วควรจะเป็นปู่ของเขา เจ้าชายแวมไพร์แห่งตระกูลโคลินกลับมายืนอยู่ตรงนี้?!
เพียงแต่ดูจากท่าทางของเขา... ดูเหมือนจะจำเขาไม่ได้?
ความคิดในหัวของหลัวเหยียนแล่นไปมาอย่างรวดเร็ว หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว เขาก็ตัดสินใจแสร้งทำเป็นไม่รู้อะไรเลย
นี่คือทางเลือกที่สมเหตุสมผลที่สุด
เขาไม่รู้ว่าวิเวียนไปเอาข่าวมาจากไหน ก่อนที่เขาจะยืนยันตัวตนกับพ่อของเขาได้ ความน่าจะเป็นที่จะเป็นเรื่องจริงหรือเท็จก็มีเพียงครึ่งต่อครึ่งเท่านั้น
และไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ ฐานะลูกนอกสมรสก็ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจอะไร