เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 หอสมุดของพาดริก
ลึกเข้าไปในเหมืองยอดเขาเหนือ ภายในห้องเคลื่อนย้ายของเขตแดนจอมมาร หลัวเหยียนได้รับจดหมายตอบกลับจากนครมาร
และเพียงแค่ดูจากคำทักทายขึ้นต้น เขาก็สัมผัสได้ว่าปีศาจที่เขียนจดหมายฉบับนี้ร้อนรนใจเพียงใด
“คนพูดเพ้อคลั่ง? นายไปยุ่งกับของพรรค์นั้นได้ยังไง? เชื่อฉันสิ อยู่ให้ห่างจากมันไว้! อย่าปล่อยให้ความอยากรู้อยากเห็นครอบงำเด็ดขาด! ยิ่งห่างจากของพรรค์นั้นได้เท่าไรก็ยิ่งดี!”
เมื่อมองจดหมายในมือ หลัวเหยียนก็อดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มบางๆ
น่าเสียดายที่จดหมายฉบับนี้มาถึงช้าเกินไป
ในเวลานี้ มีอาย่อมไม่รู้เลยว่า เจ้าสิ่งนั้นไม่เพียงแต่จะเข้ามาหาเรื่องเขาเท่านั้น แต่ยังบุกมาเปิดประตูในเขตแดนของเขา แล้วปล่อยฝูงสัตว์ประหลาดออกมาซัดกับเขาไปยกหนึ่งแล้วด้วย
อันที่จริงหลัวเหยียนลังเลอย่างยิ่งว่าจะรายงานเรื่องนี้ดีหรือไม่
การร่วมมือกับมนุษย์บนผืนพิภพเป็นกลยุทธ์ในการแพร่กระจายการกัดกร่อนของนรก ทว่าปัญหาคือพวกข้างหลังอาจไม่ได้คิดเช่นนั้น
หากมองจากมุมของการสร้างความโกลาหล ทางฝั่งนรกก็อาจไม่ได้อยากให้เขาจัดการความยุ่งยากนี้แทนราชอาณาจักรไลเอนเลยด้วยซ้ำ