เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 81 ผู้เล่นที่ร่ายเวทเป็นครั้งแรก
วิหารโลหิตอันมืดมนและน่าสะพรึงกลัว เสียงกระดูกเสียดสีกันดังกรอบแกรบ ราวกับบทเพลงซิมโฟนีที่บรรเลงอยู่ในนรก
เมื่อได้ยินเสียงเรียกของท่านจอมมาร อิมป์ชื่อมีซีบินมาจากไกลลิบ หุบปีกแล้วหมอบลงกับพื้นอย่างนอบน้อม
“ท่านจอมมารผู้ทรงเกียรติ มีรับสั่งอะไรหรือเจ้าคะ?”
หากก่อนหน้านี้มีซีเพียงหวาดกลัวและเคารพจอมมาร ตอนนี้นางก็เลื่อมใสจนหมดใจแล้ว
พิธีโลหิตในวิหารโลหิตไม่ได้ทำให้นางขวัญผวาอีกต่อไป
เพราะไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้นแล้ว
เช่นเดียวกับนักผจญภัยรุ่นแรกในห้องมืด นางเลิกถวายค่าศรัทธาแบบขวัญผวาเป็นครั้งคราว แล้วเปลี่ยนเป็นส่งเครื่องบรรณาการให้อัตโนมัติทุกวัน
พูดง่าย ๆ คือ วิญญาณของนางถูกประทับตราของจอมมารไว้แล้ว
แม้หลัวเหยียนจะจำไม่ได้เลยว่าตนเคยทำอะไรกับนางมากไปกว่านั้น แต่ดูเหมือนกระบวนการทั้งหมดจะเกิดขึ้นในที่ที่เขาไม่รู้