เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 ช่างชั่วร้ายอะไรเช่นนี้!
ขณะที่พี่เซิร์ฟในประเทศกับเหล่านักรบเผ่าเงือกกำลังเดินเก็บขยะกินไปทั่วนั้น ยูซีกับมี่ซีที่อยู่ไกลถึงเขตแดนจอมมารก็แทบจะกินจนพุงแตกตายอยู่แล้ว
“ฮือๆๆ... ไก่ผัดจานใหญ่... อร่อยเกินไปแล้ว!”
“อันนี้ๆ! ขาหมูย่าง! ก็ไม่เลวเหมือนกัน!”
“ฉันขอลองหน่อย!”
“โอ้ๆๆ! นี่มันเนื้ออะไรอีกล่ะเนี่ย กลมๆ ดิกๆ พอกัดเข้าไปคำเดียวกลับเอร็ดอร่อยถึงขนาดนี้เชียวเรอะ!!!”
“นครมาร! ที่นี่ต้องเป็นนครมารแห่งนรกแน่ๆ!”
เมื่อมองดูมี่ซีกับยูซีที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอย่างเอาเป็นเอาตาย หลัวเหยียนก็อดคิดถึงช่วงเวลาอันงดงามสมัยเรียนอยู่ที่สถาบันจอมมารไม่ได้
พวกอิมป์ที่นั่นก็เป็นแบบนี้ เวลาเรื่องกินจะกระตือรือร้นที่สุดเสมอ
แต่เมื่อเทียบกับพวกที่ถือจานวิ่งฉวัดเฉวียนไปทั่วโรงอาหารราวกับเครื่องบินทิ้งระเบิดแล้ว สองตัวป่วนนี้ยังมีมารยาทบนโต๊ะอาหารที่ค่อนข้างสุภาพกว่า