เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 มหาสุสานเปี่ยมด้วยบุคลากรความสามารถ
อิมป์สมองทึบบินกลับบ้านไปด้วยความรู้สึกทั้งยินดีและกังวล ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาซาบซึ้ง
หลังฟังรายงาน “ดีใจจนร้องไห้” ของมิสซีจบ แม้ราชินีเชี่ยนเชี่ยนจะรู้สึกซาบซึ้งใจ แต่สีหน้าก็อดซับซ้อนไม่ได้
ตาเฒ่าแวมไพร์คนนี้สมองมีปัญหาจริง แต่ความจริงใจของเขาก็น่าซาบซึ้งไม่น้อย
“สมกับเป็นปีศาจจากนครมาร…ไม่เพียงมีพลังลึกล้ำจนคาดไม่ถึง วิธีเอาชนะใจคนก็ช่ำชองเหลือเกิน จะเรียกว่าเห็นจนชินตาดีไหมนะ? ปีศาจบ้านนอกอย่างพวกเราเทียบไม่ติดจริง ๆ”
เชี่ยนเชี่ยนนั่งอยู่บนบัลลังก์หิน ถอนหายใจเบา ๆ น้ำเสียงมีทั้งความอิจฉาสามส่วนและชื่นชมเจ็ดส่วน
บางทีอีกไม่นาน เหล่าขุมกำลังบนยอดเขาวงกตคงก้มศีรษะยอมสยบแทบเท้าเขากันหมด
“มิสซี…ร้อนมากหรือ? ทำไมเหงื่อออกเยอะขนาดนี้” เชี่ยนเชี่ยนสังเกตเห็นแอ่งน้ำเล็ก ๆ ใต้เข่าของมิสซี จึงขมวดคิ้วมองนางอย่างสงสัย
แม้ยัยนี่จะมีอาการแปลก ๆ มานานแล้ว แต่ช่วงนี้กลับเป็นบ่อยผิดปกติ จนอดกังวลไม่ได้ว่าคนรับใช้ของนางจะกินอะไรผิดสำแดงเข้าให้หรือเปล่า
มิสซีเหงื่อท่วมตัว สายตาจ้องร่องพื้นไม่กะพริบ เข่าชิดกันราวกับกำลังสำนึกผิด