เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 การกัดกร่อนกำลังแผ่ขยาย
ค่ายทหารอาสาของเมืองสนเงิน
บารอนวิกเตอร์ เกสส์ เจ้าเมืองท้องถิ่น รีบร้อนนั่งรถม้าจากคฤหาสน์มาถึงค่ายทหารอาสา
เมื่อเห็นนายอำเภออาเดลที่เพิ่งกลับมาจากเขาวงกต เขาก็เงื้อแส้ฟาดลงบนไหล่ของอีกฝ่าย แล้วด่าทอเสียยกใหญ่
“ไอ้โง่! ไอ้บ้า! ใครอนุญาตให้เจ้ารวบรวมไพร่พลของข้า! ชีวิตคนตั้งแปดร้อย! รู้ไหมว่ามันหมายความว่าอย่างไร?! ปีหน้าเจ้าจะเป็นคนลงมือเพาะปลูกแทนข้าหรือไง?!”
เมืองสนเงินมีประชากรประจำอยู่เพียงหมื่นกว่าคน ชายฉกรรจ์แปดร้อยคนถือเป็นความสูญเสียที่หนักหนาสาหัสแล้ว หากไม่มีเวลาหลายปี เกรงว่าคงฟื้นตัวได้ยาก!
อาเดลคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ก้มหน้าต่ำ
“ขออภัยขอรับ ท่านเจ้าเมือง…การรวบรวมทหารเกณฑ์เป็นคำสั่งจากกรมรักษาความสงบ พวกเราต้องคอยจับตาความเคลื่อนไหวของเขาวงกตอยู่ตลอด เพื่อป้องกันการรุกรานของสัตว์อสูร—”
“หุบปาก!” บารอนเกสส์ตัดบทอย่างเดือดดาล แล้วตะคอกว่า “จอมมารตายไปแล้ว อีกไม่นานเขาวงกตก็จะพังไปเอง! เขาวงกตที่ไม่มีจอมมาร แล้วเจ้าบอกข้าซิว่ามีสัตว์อสูรจากไหนมารุกราน?!”
อาเดล “แต่ว่า—”