เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 จงให้โลกได้ลิ้มรสความเจ็บปวด!
วิหารบนถนนภูตอาฆาต เขตตะวันตกของนครมาร
นักบวชเงาในชุดคลุมดำคนหนึ่งนั่งเคียงข้างชายผู้แต่งกายหรูหราบนม้านั่งยาวในโถงใหญ่ของวิหาร
เหล่าศาสนิกชนที่เดินผ่านโถงวิหารต่างพากันเหลือบมองชายผู้แต่งกายหรูหรา เพราะใบหน้าหล่อเหลาอย่างกับรูปสลักของเขานั้นชวนให้รู้สึกผิดแผกอย่างยิ่ง
ในนรก รูปลักษณ์เช่นนี้มักพบได้ในหมู่ซัคคิวบัสหรือเผ่าโลหิตเท่านั้น
เมื่อพิจารณาจากความรังเกียจที่นักบวชเงามีต่อซัคคิวบัส ตัวตนของชายผู้นี้ก็ดูจะชัดเจนจนแทบไม่ต้องเดา เหลือความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว
“ช่วงนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ก็เรื่อย ๆ… เด็กกำพร้าคนหนึ่งจะมีชีวิตเป็นอย่างไรได้ล่ะครับ คุณร็อกเซย์ผู้ทรงเกียรติ คงนึกภาพออกอยู่แล้วไม่ใช่หรือ ที่นั่นเป็นสถานที่ฝึกฝนจอมมารนะครับ”
“ฉันรู้ ที่นั่นสอนเข้มงวดมาก—”
“ไม่ใช่แค่เข้มงวด นักเรียนที่นั่นส่วนใหญ่ล้วนเป็นปีศาจชั้นสูงที่มีชาติกำเนิดโดดเด่นเหมือนท่าน ในฐานะมนุษย์ ‘สายเลือดบริสุทธิ์’ เขาไม่เพียงต้องเรียนรู้ ยังต้องระวังไม่ให้กลายเป็นเหยื่อของปีศาจตนอื่นด้วย”