กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 602 ฉันเข้าใจนายไม่ได้
หญิงชราโมโหจนไม่ยอมให้หลี่มู่เป่ากินข้าวด้วย แล้วไล่เขาออกไป
ไม่ต้องคิดหาเหตุผลให้ยุ่งยาก มีข้ออ้างพร้อมใช้อยู่แล้ว “ภรรยาแกไม่รู้ว่ากำลังยุ่งอะไรอยู่ที่บ้าน รีบกลับไปช่วยเธอเถอะ แกไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้ว เห็นฉันแล้วนี่ ฉันยังไม่ตายง่าย ๆ หรอก ชั่วครู่ชั่วยามนี้ก็ยังไม่ตาย ต่อให้ถึงวันนั้นจริง ๆ แกไม่มาก็ไม่เป็นไร ฉันไม่โทษแก”
“แม่...” หลี่มู่เป่าถูกท่านแม่พูดจนเสียหน้า เขาคิดว่าทำไมทุกคนถึงไม่เข้าใจเขาเลย เขาต้องอยู่ตรงกลางระหว่างภรรยากับท่านแม่ คนที่น่าอึดอัดใจที่สุดก็คือเขาต่างหาก