กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 587 ฉันไม่มีเวลาขนาดนั้น
ซูหยวนหยวนคิดถึงเพื่อนสนิท แต่ฉินเสี่ยวตั่วกลับไม่ให้ความร่วมมือ
ไม่ว่าใครจะถามหรือใครจะขอให้เธอพูด เธอก็ไม่ปริปาก เอาแต่เหม่อลอยและน้ำตาไหล เหมือนถูกกระทบกระเทือนใจอะไรมา ทำให้ซูหยวนหยวนมองเซียวฟู่เหวินกับภรรยาด้วยสายตาดุดันยิ่งกว่าเดิม ส่วนหัวหน้าภาควิชาก็เริ่มเห็นใจอยู่บ้าง
หยวนซือไม่ได้เห็นใจเธอด้วย ผู้หญิงที่คิดจะแย่งสามีคนอื่นแล้วขึ้นเป็นเมียหลวงมีอะไรให้น่าเห็นใจ
“ในเมื่อเธอไม่พูด งั้นพวกเราพูดก่อน”
“ไม่ได้ เรื่องระหว่างตัวตัวกับเซียวฟู่เหวิน ตัวตัวเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว ตอนนี้อารมณ์เธอไม่ปกติ ให้ฉันเล่าแทนเธอ” ซูหยวนหยวนโผล่มาคัดค้านอีกครั้ง