กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 580 ฟ้องลับหลัง
ตักอาหารเสร็จ ทั้งคู่ก็หันไปหาที่นั่ง เซียวฟู่เหวินจงใจเลือกโต๊ะที่อยู่ห่างจากฉินเสี่ยวตั่วมาก ๆ แล้วนั่งลง บางทีอาจเป็นสัญชาตญาณระวังภัยที่ติดตัวมาแต่เกิด เขารู้สึกว่าแม่นางท่าทางอ่อนแอคนนั้นมีอะไรแปลก ๆ จึงอยากอยู่ให้ห่างโดยไม่รู้ตัว ตัวเองเป็นชายวัยกลางคนที่มีครอบครัวมีงานการทำ จะเอาเวลาที่ไหนไปพูดจาไร้สาระกับสาวน้อย
หลังจากนั่งลง เสี่ยวหู่ก็แบ่งปลาดาบทอดครึ่งหนึ่งจากกล่องข้าวของตัวเองให้อาเขยอย่างรู้หน้าที่ ส่วนเซียวฟู่เหวินก็ไม่ยอมน้อยหน้า ตักผัดผักกาดขาวของตัวเองกว่าครึ่งให้เสี่ยวหู่ โดยไม่สนใจสีหน้าลังเลของเด็กชาย