กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 570 บ้านฉันมีหมด
“โสมหรือ…”
“โสมแพงหน่อยก็จริง แต่ถ้าเติมลงในยา ร่างกายลูกสาวคุณจะฟื้นเร็วขึ้น คุณตัดสินใจเองแล้วกัน” หมอหม่าคิดว่าคุณย่ามองว่าโสมแพง จึงถอยเพื่อรุกด้วยประโยคนี้ ทำเหมือนไม่ใส่ใจเลยสักนิด “อีกอย่าง ต่อให้คุณอยากได้ ตอนนี้ผมก็ไม่มีสมุนไพรล้ำค่าแบบนี้ ต้องลำบากไปแลกกับเพื่อนเก่าหลายคน ถ้าคุณไม่ใช้ ผมก็ไม่ต้องเหนื่อยไปจัดการ”
“ไม่แพง ไม่แพง” คุณย่าฟังคำพูดของหมอหม่าแล้ว ในใจก็ยินดีไม่น้อย
ราวกับหมอหม่าคาดไว้อยู่แล้วว่าคุณย่าจะพูดแบบนี้ บนใบหน้าที่มีสีหน้าไร้อารมณ์เริ่มมีรอยยิ้มบาง ๆ