กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 567 พอได้ของก็ทำเป็นไม่รู้จักกัน
หญิงชราเป็นคนฉลาดมาก ตอนแรกคิดผิดไป แต่พอลูกสาววิเคราะห์และตำหนิเธอเสียยกใหญ่ ก็เหมือนถูกน้ำทิพย์ชโลมใจ จึงได้สติขึ้นมาทันที
จากนั้นไม่ต้องให้ใครเร่ง เธอก็แย่งถุงผ้าที่ลูกสาวถืออยู่มาอย่างคล่องแคล่ว แล้วเก็บธนบัตรสิบหยวนที่วางเป็นมัด ๆ ตรงหน้าใส่ถุงอย่างรวดเร็ว
“เอาละ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันคงไม่มีบุญได้อยู่สุขสบาย ขอแค่ยังไม่หลับตา ก็ต้องคอยห่วงพวกเธอ สองผัวเมียมือเหมือนมีตะปู ปล่อยเงินไม่อยู่ ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย จะมีประโยชน์หรือไม่มีก็ซื้อเข้าบ้านหมด ไม่มีความเป็นอยู่เป็นกินเอาเสียเลย ฉันช่วยลำบากเก็บเงินให้พวกเธอก่อนแล้วกัน”