บทที่ 565 ลูกมังกรย่อมเป็นมังกร ลูกหงส์ย่อมเป็นหงส์

บทที่ 565 ลูกมังกรย่อมเป็นมังกร ลูกหงส์ย่อมเป็นหงส์

ท่ามกลางบรรยากาศครึกครื้น ในที่สุดหยวนซือก็กลับถึงบ้าน ตอนค่ำทั้งครอบครัวนั่งกินข้าวพร้อมหน้ากันใต้ต้นแอปเปิลป่าภายในลานบ้านอย่างมีความสุข

เสี่ยวหูอายุสิบสี่แล้ว โตเป็นหนุ่มวัยรุ่น อาจเพราะหลายปีมานี้ใช้ชีวิตอยู่กับย่าและอาเขย พอมองแวบแรกก็เห็นว่าเป็นเด็กในเมือง ไม่ใช่เพราะหน้าตา แต่เป็นเพราะบุคลิก

เดิมทีหยวนซือคิดว่าเด็กคนนี้โตขึ้นและรู้ความแล้ว แต่พอนั่งลงที่โต๊ะกินข้าวได้ไม่ถึงสามนาทีก็เผยธาตุแท้ออกมา