กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 562 แตงกวาแก่ทาสีเขียว
สองสัปดาห์ต่อมา เซียวฟู่เหวินยืนอยู่ตรงทางออกของสถานีรถไฟเมืองหลวง เขาขมวดคิ้วก้มมองนาฬิกาข้อมือ แล้วก็ชะเง้อมองไปทางทางออกอีกครั้ง
ตั้งแต่ได้รับโทรศัพท์จากภรรยา เขาก็เฝ้าคิดถึงเรื่องนี้มาตลอด เช้านี้เขาตั้งใจไปขอลาอาจารย์ที่ปรึกษาที่มหาวิทยาลัย แล้วรีบมารับเธอ แต่รถไฟดันมาช้า เขายืนรออยู่ข้างนอกนานกว่าสามชั่วโมงแล้ว สลับลงน้ำหนักจากขาซ้ายไปขาขวา จากขาขวากลับมาขาซ้าย คนที่รอก็ยังไม่ออกมาเสียที ความตื่นเต้นและความคาดหวังค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความกระวนกระวายและกังวล เซียวฟู่เหวิน
ทำไมรถไฟยังไม่ถึงเสียที? ทำไมเธอยังไม่ออกมา?