กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 542 งั้นผมก็ไม่เอาภรรยาแล้ว
แม่ต้มน้ำในครัวเสร็จแล้วเดินเข้าห้องมาก็เห็นกิ่งไม้เกลื่อนพื้น เสี่ยวหู่กำลังง่วนเก็บกิ่งไม้ที่กระจัดกระจายมากองรวมกัน ส่วนเสี่ยวหนิวยิ่งยุ่งกว่าเสี่ยวหู่เสียอีก เดี๋ยวย่อตัวเดี๋ยวลุกขึ้นคอยปัดกิ่งไม้ที่เสี่ยวหู่เพิ่งเก็บไว้ให้กระจายไปทั่ว ปากก็ส่งเสียงอ้อแอ้ด้วยความตื่นเต้น ส่วนผู้ใหญ่เพียงคนเดียวในห้องนั่งอยู่ริมเตียงเตาอุ่น เคี้ยวเมล็ดทานตะวันดูเรื่องสนุก
พอเสี่ยวหู่เห็นยายก็แทบจะร้องไห้ด้วยความดีใจ “ยาย อาสาวกับเสี่ยวหนิวแย่มาก เสี่ยวหนิวเอาแต่ก่อเรื่อง อาสาวก็ไม่ยอมจัดการเขา” เขารู้สึกน้อยใจจึงรีบหาคนมาฟ้อง