กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 536 แบ่งของที่ยึดมาได้
ทุกคนแบกของเดินหน้าต่อไปอีกกว่า 3 กิโลเมตร จึงกลับถึงที่พักชั่วคราวของพวกเขา
หยวนซือเห็นเสี่ยวฉางยืดคอมองมาจากไกล ๆ แต่ฟ้ามืด ทั้งยังฝนตกครึ้ม แถมอยู่ห่างกัน เขาจึงมองไม่เห็นคนกลุ่มนี้
“เสี่ยวฉาง พวกเรากลับมาแล้ว อยู่ทางนี้” หยวนซือตะโกนบอกด้วยความหวังดี
เสี่ยวฉางตาเป็นประกาย รีบวิ่งเข้าไปช่วย พอเห็นคนที่ตามหลังหัวหน้าทีมมาอีกเป็นพรวน แถมไม่รู้จักใครเลย เขาก็จำได้แค่เครื่องแบบ รู้ว่าเป็นพวกเดียวกัน จึงค่อยวางใจ
“เป็นยังไงบ้าง ไม่มีใครเป็นอะไรใช่ไหม?” เขาพูดพลางจะช่วยรับเป้หลายใบจากหลังหัวหน้าทีม