กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 522 ฉันไม่ชอบรสขิง
เหล่าหลิวเห็นท่าทางไร้เดียงสาของพวกเขาแล้วอดหัวเราะเยาะไม่ได้ ทหารเก่าคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินเข้าก็รีบตบเขาเบา ๆ เตือนให้หุบปากไว้ อย่าพูดอะไรที่ทำให้คนอื่นไม่ชอบใจอีกในเวลาแบบนี้
เหล่าหลิวแค่นเสียงหึอีกครั้ง แล้วค่อย ๆ ลุกจากพื้น คิดในใจว่าไม่พูดก็ไม่พูด เดี๋ยวพวกเขาก็รู้เองว่าตัวเองไร้เดียงสาแค่ไหน ยังจะต้มอะไรกินอีก ลองหาฟืนแห้งที่จุดไฟติดมาให้เขาดูก่อนสิ