กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 520 แบ่งตามงานที่ทำ
ทุกคนนั่งกินดื่มรอบกองไฟกันอย่างอิ่มเอม ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข
“อ้อ จริงสิ หัวหน้าทีม พวกคุณอยู่แถวนี้มานาน น่าจะรู้จักสัตว์ตัวนี้ใช่ไหม?” เสี่ยวหม่าสงสัยไม่น้อย เขาชี้ไปยังกองกระดูกที่เหลือจากสัตว์ป่า
“……” หัวหน้าทีมเหลือบมองแวบเดียว แล้วก้มหน้ากินต่ออย่างตั้งใจ
ทหารเก่าอีกคนกลับพูดหยอกว่า “ถามตอนนี้ก็สายไปแล้ว กินจนเกลี้ยงขนาดนี้ จะให้หัวหน้าทีมของเราเป็นเซียนหรือไง แค่เห็นกระดูกก็รู้แล้วว่ามันเป็นสัตว์อะไร”
เสี่ยวหม่ามองกองกระดูกเกลี้ยงเกลานั้น แล้วเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองถามคำถามโง่ ๆ ออกไป จึงหัวเราะแหะ ๆ ตามไปด้วย “ก็จริงแฮะ”