กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 512 พวกเราจะกลับมาอย่างมีชัย
ทางบ้านกับทางหน่วยงานตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็เหลือแค่เก็บข้าวของ เตรียมออกเดินทางเมื่อถึงกำหนด
“แม่ ไม่ต้องเอาพวกผ้าห่มไป ของที่นั่นมีให้หมด เป็นของที่จัดไว้เหมือนกันหมด เอาไปก็ปูไม่ได้” อวี๋หยวนซือเห็นคุณแม่กำลังมัดเครื่องนอนชุดใหม่ของบ้านให้เธอ จึงรีบห้ามไว้ ชายแดนคงไม่มีผ้าห่มให้ใช้แน่ ๆ คงมีแต่เต็นท์กับถุงนอน เอาของพวกนี้ไปก็ไม่มีที่เก็บ
“เหรอ แล้วเสื้อผ้าเอาไปได้ไหม” คุณแม่หยุดมือแล้วถาม
“ไม่ต้องเอาไปเหมือนกัน ทางโรงเรียนแจกเครื่องแบบ” อวี๋หยวนซือคิดว่าพอไปถึงที่นั่นคงแต่งตัวฉูดฉาดไม่ได้แล้ว คงต้องใส่ชุดลายพรางเหมือนพวกทหาร