กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 507 ฉันเรียกร้องความยุติธรรม
เตียงเตาอุ่นในห้องทั้งสองห้องถูกก่อไฟจนร้อนแล้ว เซียวฟู่เหวินยังจุดเตาอั้งโล่แล้วเอาเข้ามาในห้องด้วย บ้านไม่ใหญ่ ไม่นานนักก็อุ่นขึ้น
คุณยายถึงขึ้นไปบนเตียงเตาอุ่น เปิดผ้าห่อตัวหนิวหนิวออก ปล่อยให้เขานอนถีบแข้งถีบขาอยู่ตรงนั้น
เสี่ยวหู่กับหยวนซือนอนเรียงกันอยู่ข้าง ๆ พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย แต่สายตากลับเหลือบมองมาทางคุณยาย
“อาสาว อาสาวคิดว่าคุณย่าลำเอียงหรือเปล่า?” จู่ ๆ เสี่ยวหู่ก็ถาม
“หา? ใช่สิ ตอนนี้คุณย่ามีหลานชายก็พอใจไปหมดแล้ว ลูกสาวอย่างฉันต้องหลบไปยืนข้าง ๆ” หยวนซือบ่นกับเด็กอย่างไม่รู้สึกอาย