บทที่ 488 เข้าป่าจับคน (2)

บทที่ 488 เข้าป่าจับคน (2)

หยวนซือพยักหน้า เป็นแบบนั้นจริง ๆ เธอเองก็คิดจะพูดเรื่องนี้ตั้งนานแล้ว คนเกือบ 30 คนเดินไปด้วยกัน ต่อให้ระวังไม่ให้เกิดเสียงแค่ไหน ก็ไม่มีทางเงียบสนิท ถ้ามีอาชญากรอยู่แถวนี้ พวกเขาคงได้ยินความเคลื่อนไหวตั้งแต่เนิ่น ๆ

“เพราะงั้นฉันถึงอยากปรึกษาเธอ ฉันคิดว่าจะแบ่งกำลังออกเป็นกลุ่มย่อย เธอมีประสบการณ์กลางแจ้งมาก อยากถามว่าเธอพอจะพาทหารสักสองสามคนตั้งเป็นทีมได้ไหม”

ที่แท้ก็เรื่องนี้ หยวนซือรู้แก่ใจแล้ว “ได้ ไม่มีปัญหา”