บทที่ 463 เราต่างหากที่เป็นแม่ลูกแท้ ๆ

บทที่ 463 เราต่างหากที่เป็นแม่ลูกแท้ ๆ

รถวิ่งเร็วมาก พอเก้าโมงครึ่งก็ถึงอำเภอผิง

เมื่อมาถึงจุดที่ใกล้เขตตะวันออกที่สุด พี่จางก็จอดรถบรรทุก ให้คู่สามีภรรยาเซียวฟู่เหวินลงจากรถ

“พี่จาง งั้นพวกเราขอตัวก่อน ถ้ามีโอกาสก็แวะไปนั่งเล่นที่บ้านนะ พี่น้องอย่างเราจะได้ดื่มกันสักจอก”

“ได้ ไว้มีโอกาส”

พอเห็นรถบรรทุกแล่นออกไป คู่สามีภรรยาเซียวฟู่เหวินถึงได้ขี่จักรยาน หอบข้าวของถุงใหญ่ถุงเล็กกลับบ้าน

คุณยายรู้ว่าพวกเขาจะนั่งรถกลับมาตอนเช้าวันนี้ จึงไม่ออกไปไหนเลยตั้งแต่เช้า นั่งรอลูก ๆ กลับบ้าน